DĄŻENIE DO ZACHOWANIA

Inaczej mówiąc w dążeniu do zachowania (odzyskania) poczucia własnej wartości jednostka postępuje tak, aby — przysparzając jednym ludziom dobra i sama narażając się na cier­pienia — zbilansować w ten sposób zło wyrządzone innym ludziom.Aktywizacja poczucia winy nie zawsze jednak prowadzi do działań ukie­runkowanych na dobro osoby poszkodowanej lub dobro innych osób. Zadość­uczynienie nie zawsze jest możliwe dlatego, że wyrządzona krzywda może mieć charakter nieodwracalny. W tych przypadkach może się pojawić pragnie­nie ekspiacji, kiedy to jednostka sama wyznacza sobie „pokutę” za wyrzą­dzone zło i w ten sposób daje wyraz moralnemu zadośćuczynieniu, które przy­najmniej częściowo neutralizuje jej winę i przywraca poprzednią ocenę samego siebie (Znamierowski C„ 1964, s. 209).

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)