KWESTIONOWANIE POTRZEB

Kwestionowanie potrzeby człowieka tzn. powątpiewanie w jej realność, uznanie, że potrzeba ta jest bardzo słaba i nieistotna dla tego człowieka. Mecha­nizm ten zabezpiecza jednostkę przed poczuciem winy, a w każdym razie łagodzi jego intensywność, bowiem uznaje się, że „ofiara” nie doznała zbyt wielkich cierpień lub w ogóle nic jej się nie stało (zaprzeczenie ofiary) albo wreszcie zasłużyła sobie na swój los (ból, stratę) z uwagi na posiadanie pewnych pejoratywnych właściwości (dehumanizacja ofiary); zaprzeczanie możliwości zaspokojenia cudzej potrzeby przez uznanie własnej bezradności (np. uznaje się, że potrzeba ta jest tak wielka, że możli­wości jej złagodzenia są minimalne).

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)