OBNIŻENIE AKTYWNOŚCI EMOCJONALNEJ

Sytuacje te, prowadzące zwykle do znacznego obniżenia aktywacji emocjonalnej wywołują znaczny spadek aktywności, tak że w przypadkach, skrajnych występuje u człowieka senność, a nawet stan mniej lub bardziej’ osłabionej przytomności, w którym o jakiejkolwiek ocenie czynności, jako moralnie „dobrej” lub „złej” nie może być mowy. Warto jednak pamiętać, że człowiek jako istota zdolna do samoregulacji potrafi w pewnym stopniu sam dostarczać sobie potrzebnej mu aktywacji lub uwalniać się od jej nadmiaru. Z teorii optymalnej aktywacji D. O. Hebba (1955), zbliżonej do niej teorii Leuby (1964) oraz koncepcji reaktywności Strelaua (1974) wynika, że poprzez poszukiwanie stymulacji zarówno w postaci bodźców zewnętrznych, jak i róż­nych form własnej aktywności, jednostka podnosi poziom pobudzenia emocjo­nalnego, a poprzez unikanie stymulacji obniża jego poziom.

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)