PRZEMIESZCZANIE DOBROCI

Zaobserwowano więc ciekawe zjawisko swoistego „przemieszczenia dobroci” polegające na tym, że pod wpływem poczucia winy człowiek „czyni dobrze” nie tyle osobie bez­pośrednio pokrzywdzonej, co innym ludziom z otoczenia. Eksperymenty te sugerują, że aktywizacja poczucia winy motywuje do prospołecznego postępo­wania wobec jednych ludzi, ale może też osłabiać zachowania prospołeczne w stosunku do osób przez siebie pokrzywdzonych. Ilustracją tego ostatniego zjawiska mogą być potoczne obserwacje ludzi, którzy unikają swoich ofiar boją się „spojrzeć im prosto w oczy”. Nie jest to zresztą zwrot alegoryczny skoro R. V. Exline, J. Thibaut i inni (1961, cyt. za: D. Wright, 1971, s.^ 111) stwierdzili, że badani, którzy oszukiwali eksperymentatora unikali później kontaktu wzrokowego, co nie miało miejsca w sytuacji poprzedzającej oszu­kiwanie.

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)