PRZESTĘPCA -CZŁOWIEK NIESZCZĘŚLIWY

Przestępca staje się więc stopniowo człowiekiem dość niesz­częśliwym, choćby dlatego, że czuje się samotny we wrogim mu otoczeniu, z którym prowadzi beznadziejną walkę, by nie zostać przez nie zniszczonym. Im bardziej zaś oddala się od innych ludzi, tym bardziej posądza ich o złe in­tencje, różnego rodzaju knowania i machinacje. Narastające poczucie krzywdy budzi u przestępcy agresję w stosunku do otoczenia, a w szczególności do tych, których czyni odpowiedzialnymi za swój los. Podobnie jak u paranoidalnego psychopaty [Kępiński A., 1977) czy też w osobowości paranoidalnej (Zawadzki , 1959), tak u przestępcy projekcja uczuć negatywnych przekształca obraz otoczenia społecznego w niechętnych mu, a nawet groźnych i szkodliwych osobników, od których na przemian izoluje się i atakuje ich upodabniając się w ten sposób coraz bardziej do osobnika, którego psychiatrzy nazywają niekiedy „prześladowanym prześladowcą” (Kępiński A., 1972, s. 87).

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)