PRZY SILNYM POCZUCIU WINY

Przy silnym poczuciu winy bywa niekiedy i tak, że żadne mechanizmy obronne nie zostają uruchomione. Człowiek cierpi wówczas z powodu ogromu swej winy i nic nie robi (nie może robić bo uczucie to paraliżuje jego aktywność) żeby ją pomniejszyć. Na przykład w depresji poczucie winy przybiera niejed­nokrotnie tak monstrualne formy, jak choćby w urojeniach grzeszności (Kę­piński A., 1974, s. 223), że rozmiary świata kurczą się do samego siebie (do swo­jej winy, a niekiedy też winy osób najbliższych), chory przeżywa intensywny lęk, wycofuje się z uczestnictwa w życiu społecznym, a jego zdolność podej­mowania decyzji i działań zmniejsza się do zera lub zmierza jedynie do samo­unicestwienia się. Rzecz jasna yr przypadku depresji nie tylko intensywność poczucia winy paraliżuje aktywność jednostki, ale również (być może nawet w większym stopniu) brak zdolności i możliwości podjęcia aktywności związanej z biologicznym defektem energetycznym (Sęk H., 1980).

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)