W TWÓRCZOŚCI WIĘZIENNEJ

Przestęp­stwo przedstawione w twórczości więziennej wydaje się mniej złe, a w każdym razie jego sprawca jawi się jako osoba do pewnego stopnia ujmująca i sympa­tyczna. Własne przestępstwo uzasadniane bywa wieloma innymi wzniosłymi) motywami, a więc pobudkami politycznymi, dążeniem do sprawiedliwości’ społecznej (okradanie jedynie ludzi majętnych, którzy wzbogacili się cudzym kosztem), chęcią przeżycia młodzieńczej przygody lub zamanifestowania fantazji przestępczej cechującej barwne postaci z literatury i filmu kryminal­nego. Natomiast ofiara przestępstwa to ktoś, kto „też nie przestrzegał siódmego przykazania”, to osobnik, którego spotkał „wypadek przy pracy” (pobicie milicjanta, napad na strażnika mienia publicznego), to ktoś kto zasłużył na swój los, czy wreszcie jest to osoba przedstawiona w tak karykaturalnej lub śmiesznej postaci, że samo przestępstwo wydaje się nie tyle szkodliwe i złe, ale przede wszystkim dowcipne i zabawnej.

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)