WYKSZTAŁCENIE POCZUCIA WINY

Z powyższych badań wynika więc, że przestępca o niedostatecznie wykształ­conym poczuciu winy reguluje swoje stosunki z otoczeniem przede wszystkim ze względu na sankcje zewnętrzne, kieruje się oceną sytuacji uwzględniającą prawdopodobieństwo wykrycia i schwytania go, surowością i czasową blis­kością antycypowanej kary. O ile więc większość ludzi osiąga w toku socjali­zacji względną niezależność wobec wymagań społecznych otoczenia interio- ryzując i asymilując je, o tyle przestępcy powstrzymują się przed wykrocze­niami głównie ze względu na strach przed konsekwencjami zewnętrznymi. Uwewnętrznienie standardów dokonuje się bardzo często w oparciu o mecha­nizmy identyfikacji polegające na tym, że jednostka przypisuje sobie te same motywy i postawy (w tym i postawy moralne), jakie posiada inna osoba stara się postępować tak, jak postąpiłaby ona przypuszczalnie w danej sytuacji.

Cześć, jestem Piotrek i od roku prowadzę różnego rodzaju strony i między innymi ten blog. Chciałbym, abyś dołączył do mnie w tej technicznej przygodzie i został na dłużej 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)